Bir işletmenin rakiplerine karşı üstünlük sağlayan temel yetenekleri nerede, nasıl oluşur? Henri Fayol bu soruya kendine özgü hiyerarşi anlayışına uygun olarak "alt kademeki hizmetlilerin iş yeterlilik düzeyleri" şeklinde cevaplamaktadır.
Müşteiye sunulacak değerin üretildiği temel süreçlerdeki yetkinlik ve maharet, işletmenin temel yeteneğidir. Ve bu kaçınılmaz olarak örgütün tabanında yayılmıştır. Örgütün yönetim kademesinin niteliği temel yeteneğinin inkışafı için gerek şart olsa bile yeterli değildir. Fayol bunu çok güzel izah ediyor, yönetim kademeleriniz ve süreçleriniz çok iyi olsa bile, müşteri değeri üreten bir çıktı olarak üreten süreçler ve icracıların yeterliliği temel yeteneği belirler:
Her türlü işte alt kademedeki hizmetlilerin temel nitelikleri ne ise, işletmenin karakteristik iş yeterliliği de o demektir. Üst yönetimin temel yeterliliği ise yönetsel yeterlilikten ibarettir.
Kaynak: H. Fayol, "Genel ve Endüstriyel Yönetim", Ankara: Adres Yay., 2005, sf.10.
Lider, en uç ifadeyle iş yapmaz; yapılan işe ayırdığı zaman ve enerji, bir ağacın yanında orta vasıflı bir dal hükmündedir dense mübalağ da olmaz. Liderin asıl yapması gereken örgütünün "On Emrini" belirlemek ve örgütün en ücra köşesine, en küçük hücresine kadar bu emrileri yaymaktır. Ağacın ana dalı, işi yapacak "yöneticiler bulmak ve onlara rehberlik (talimat vermek değil) yapmaktır." Lider, iş yaparken yöneticilerinin ve takipçilerinin hatalı seçim yapmasına müsade eder. Bir lider için örgütü ortak bir amaç etrafında toplamak ve örgüte sadakati sağlamak açısından, onlar adına her seferinde doğruyu seçen bir bilen ve tek bilen olma rolü, yanlış yaptıklarında düzeltici ve doğruyu gösteren olma rolünden daha üstün olmadığı gibi örgüt içinde sağlıksız bir iş yapma örüntüsü üretir: Her köşe ve hücrede doğrunun gösterilmesini bekleyen takipçiler ve liderin yapın dediklerinden oluşan işler; ortak iş zekasından mahrum, "tek bilenin" iş bilirliğine gebe yaratıcılık ...