"The Tragedy of Waste", Stuart Chase'in 1925 yılında yayınladığı eserinin adı. Kitap I. Dünya Harbi tecrübesini yaşayan bir mühendisin kaynak, üretim ve israf hakkındaki düşüncülerini içeriyor. Bugün örgütler bağlamında israf kayıp zaman, işgücü, enerji yada hatalı ürün, üretim süreçlerini ifade ediyor. Bir adım ötesinde ise yalın düşüncenin yedi muda'sı, yani yedi israf anlamına geliyor.
Hatırlatma babında, yalın düşüncenin yedi israfını listeleyelm:
- Ürün hataları,
- Ürünlerin ihtiyaç fazlası üretimi,
- İşlenmeyi yada tüketilmeyi bekleyen stokdaki ara mamüller,
- Çalışanların gereksiz beden hareketleri,
- Gereksiz hammadde, ara ve son mamül hareketleri,
- Çalışanşların, makine yada ekipmanın önceki süreç ve faaliyetlerin işlemlerini bitirmesini beklemesi,
- Müşterilerin ihtiyaç ve beklentilerini karşılamayan ürün tasarımları. ( İlk altı israf Onho'ya ait olup sonuncu israf Womack tarafından tanımlanmıştır. Womack son israfı, Onho'nun fiziksel üretim için tanımladığı israflara kendisinin ürün geliştirme ve sipariş alma süreçlerini düşünerek eklediğini söylemektedir. )
Çarpıcı olan Chase'in israfı trajedi ile izah etmesi. Ama bunu anlamak zor değil. Harp esnasında ve sonrası insanların yaşadıkları acı tecrübeler, israfın trajedi boyutunu hemen hemen tüm toplumun gözleri önüne seriyor. Zaten Chase de harp tecrübesinin, insanları israf ve kaynak kullanımı üzerinde düşünmeye sevk ettiğini söylüyor.
Ancak onun için israf mikro iktisat kadar makro iktisatın da konusudur. Hatta müşterinin öz ihtiyaçlarını tanımlamasıyla da yakından alakalıdır. Bugün müşterilerin alım gücü ve tassarruflarından daha çok pay almak için yarşan kapitalist yönelimli işletmeler için bu hiç de mantıklı olmasa gerek. Ama israfın örgüt sınırları içinde başlayıp örgüt sınırları dışında bittiğini düşünmek de yanlış olur.
İşletmeler yalın düşüncenin israf tanımına göre eylemlerini yönlendirse bile bu bir çözüm olmayabilir. Çünkü talep edilen değerin kendisi israfın kaynağı olabilir. Tabi burada eğer müşteri için bir değer üretimi varsa ve ortaya bir değer çıkıyorsa nasıl bu israf olabilir çelişkisi doğmaktadır. Ancak yalın düşüncenin israfı müşteri için değer ifade etmeyen faaliyet, süreç, işlem, kaynak vs. israf varsaydığını unutmayalım.
Ama israf sadece müşteri ile değil, şu an yaşayan insanlar ve geleceteki nesillerle ilgili bir kavramsa. O zaman ciddi bir sorun var demektir. Deminglerden, Onholardan, Toyodalardan önce israf konusunun önemine vurgu yapan İsraf Trajedisi israfın daha çok bu boyutu üzerinde duruyor.