Geçtiğimiz günlerde SHRM'de (İnsan Kaynakları Yönetimi Topluluğu) yayınlanan Yöneticilere Göre En Büyük Yetenek Krizini Liderlik Boşluğu Çıkarır isimli bir araştırmayı okudum. Bu çalışmada yöneticilere yetenek yönetimi bağlamında liderlik uygulamalarına ilişkin bazı sorular sorulmuş. Verilen cevaplardan elde edilen bazı bulgular ise şöyle:
- Yetenek yönetimde karşılaşılan en önemli üç sorun, liderlik kanallarında yaşanan boşluklar (%51), performans-sürücülü bir kültür oluşturmak (%46) ve anahtar konumları doldurmakta yaşanan zorluklar ( %38 ) olarak sıralanmıştır.
- Yöneticilerin %80'i, liderlik geliştirme, yetenek yönetimi sürecinin güçlendirmeye en çok ihtiyaç duyduğu ve yetenek yönetiminin en iyi tanımladığı işlevidir, demektedir.
- Cevapların yaklaşık %70'i yetenek yönetimi stratejisinin sadece insan kaynakları bölümünün sorumluluğunda olmadığını, CEO, tepe yönetim ve bölüm yöneticileri gibi grupların da sorumluluğu olduğunu söylemektedir.
- Anahtar konumlarda çalışanların emekliliğini yetenek yönetimi için sorun olarak değerlendirenlerin oranı ise %23'tür.
Araştırmaların sonuçları doğru değerlendirmek için araştırmanın bağlamını ve araştırmayı yapanların varsayımlarını bilmek gerekir. Çünkü araştırma sorularının çerçevelenmesinde bu bağlam ve varsayımların etkisi büyüktür. Sigara üreticilerinin sigara içenlerle yaptığı araştırmaları düşünün. Biraz ihtiyatla yaklaşılır. Bu araştırmaya da aynı ihtiyatla yaklaşalım.